Shorties.nl  -

Kattenfilmpje: drie katten high...

Kattenfilmpje!

707. De Duitse Krimi (8)

707. De Duitse Krimi (8)

22 oktober 2009
©2009, copyright: John Piek

Ten slotte is er nog een erg  populaire, maar in Nederland niet zo bekende serie met een heel bijzondere achtergrond. Deze serie begon in de periode dat de DDR nog zeer vast in het zadel zat, ging na de val van de muur gewoon door en loopt ook nu nog altijd. Polizeiruf 110 begon in 1971 bij de Oost-Duitse televisie DFF. Deze omroep ging vanaf 1972 Fernsehen der DDR heten. De eerste aflevering werd op 27 juni 1971 uitgezonden en was bedoeld als concurrent voor het West-Duitse Tatort. De serie was vrijwel direct zeer populair.

Polizeiruf 110 nam al snel op de Oost-Duitse TV een bijzondere positie in. Het was gedurende de hele Oost-Duitse periode van de serie vrijwel het enige televisieprogramma dat in de Volksrepublik openlijk aandacht aan allerlei taboe-onderwerpen kon besteden. Dit droeg uiteraard nog extra bij aan de populariteit van het programma. Bij met name allerlei maatschappelijke problemen waren de vrijheden voor de draaiboekschrijvers veel groter dan welk ander programma ook. Regelmatig kwamen daarbij zaken als alcoholisme, misbruik van kinderen, en verkrachting aan bod. Verder kwamen ook reële misstanden in de Oost-Duitse maatschappij aan de orde waar verder in het geheel in de heilstaat geen aandacht aan werd geschonken, zij het dat er in de serie altijd wel een pedagogisch tintje aan gegeven werd. Vanaf de Wolf Biermann-affaire in 1976 werd het in de DDR politiek een stuk strenger en vanaf dat moment moesten ook de makers van Polizeiruf 110 zich in een smaller kader bewegen, hoewel bovengenoemde onderwerpen ook tijdens en na die tijd terug bleven komen. In deze zelfde periode moesten enkele al gemaakte afleveringen flink worden ingekort en werd er één aflevering die over het probleem van de grote woningnood in de DDR handelde geheel gecensureerd. Deze aflevering is pas na de val van de muur voor het eerst uitgezonden.

De serie is duidelijk heel anders dan Tatort. Zo kwamen moorden, die bij de meeste andere series het hoofdonderwerp zijn in die tijd in de DDR relatief weinig voor. Veel vaker gaat de serie dus over inbraken, afpersing, oplichting, diefstal en jeugdcriminaliteit. Richt Tatort zich vooral op de politiefunctionarissen die de hoofdpersonen zijn, bij Polizeiruf zijn er vrijwel geen actiescènes en gaat het veel meer om het politiewerk zelf. Ook ligt het accent sterk op de dader en wat diens beweegredenen zijn. Misdrijven vonden daarbij vaak hun oorsprong in drankmisbruik, destijds ook in het echt een groot probleem in de DDR-maatschappij. In de DDR-media werd dit probleem gewoonlijk nogal gebagatelliseerd. Het drankgebruik werd in Polizeiruf 110 gewoon heel openlijk behandeld, maar werd daarentegen nooit goedgepraat of als excuus voor een misdrijf gepresenteerd.

(wordt vervolgd)

Bronvermelding: Duitstalige Wikipedia, diverse bronnen

Categorie: entertainment - plusminus 438 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

---. De Duitse Krimi (7) (special!)

---. De Duitse Krimi (7) (special!)

16 oktober 2009
©2009, copyright: John Piek

Nog nooit eerder heb ik in mijn serie columns ruimte afgestaan aan een andere auteur. Heel bijzonder is het dan ook dat ik dat nu wel doe door een hoofdstuk van Hans Knot te gebruiken dat als een handschoen past in mijn eigen reeks over de Duitse Krimi, en dat Hans me stuurde naar aanleiding van de eerdere delen van die reeks. Hans schreef de tekst als onderdeel van een veel langer verhaal over de historie van het REM-eiland en wat er na de actie van de autoriteiten tegen deze voorloper van de TROS op 17 december 1964 gebeurde. De complete tekst van Hans, waar het onderstaande deel van 'De Duitse Krimi' oorspronkelijk uit afkomstig is staat op zijn website: www.hansknot.com.

De Duitse Krimi (7)
special door Hans Knot

In juni 1976 werd bekend dat een oud TROS idee uit 1973 om een speciale aflevering van de Duitse televisieserie ‘Tatort’ te maken rond het REM eiland, werkelijkheid zou gaan worden. Eind van die maand begonnen namelijk de opnamen op het voormalige REM platform in een coproductie van de TROS en de NDR. Gepland was een aflevering van 90 minuten. Daarin speelden aan Nederlandse zijde ondermeer mee Pieter Lutz als politieofficier, Pieter Groenier als een kapitein van een kustwacht bewakingseenheid, Maxim Hamel als majoor van de luchtmacht en John Leddy als luchtmachtsergeant. Het plan van plaatsvervangend hoofd Drama van de TROS om Rijk de Gooyer de hoofdrol te laten spelen van de Nederlandse ex luchtmachtpiloot, die aan lager wal was geraakt en een bankroof pleegde en vervolgens via allerlei omwegen naar het REM eiland vluchtte, ging niet door gezien Mooren de mensen van de NDR niet kon overtuigen van de Gooyers acteertalenten. Ze zochten meer een Steve McQueen achtig figuur, dat men echter ook niet in Duitsland kon vinden. Daarom werd er een Britse acteur ingehuurd die geen woord Duits of Nederlands kende. Brian O’Shaughnessy werd de hoofdrolspeler, maar zijn rol werd qua audio nagesynchroniseerd door de Nederlander Peter Cuypers, die al jaren in West Duitsland woonde. ‘Trimmel und die Tulpendiebe’ werd een paar maal op de Nederlandse televisie uitgezonden en is voor de REM volgers een collectors item. 
 
Al even haalde ik 1973 aan als het jaar dat het idee tot een aflevering van Tatort was ontstaan. Gjalt Wijnstra en Bernard Ubbink van de TROS probeerden de NDR leiding in dat jaar al te interesseren voor het gedeeltelijk draaien van een aflevering op het voormalige REM platform. Het was echter de directie van Rijkswaterstaat, die even eerder het platform had gekocht, die roet in het water gooide. Het eiland dat vele jaren niet in onderhoud was geweest, had net een gigantische opknapbeurt en verfbeurt gehad en de nieuwe eigenaar zag het filmen daarom niet zitten. Het idee werd twee jaar later weer opgepakt toen de leiding van de TROS met plannen ter viering van het 10 jarig bestaan als omroep rondliep. Er werd door Mooren een vervangend draaiboek geschreven die naar de regie van de Duitser Friedheim Werremeier zou worden gedraaid. Andermaal kwam de leiding van Rijkswaterstaat niet met de toestemmingsbrief over de brug. Men had net zeer dure en ingewikkelde beveiligingsapparatuur aangelegd en was bang voor grote schade. Na langdurig overleg op het allerhoogste niveau werd toen door de toenmalige minister van Rijkswaterstaat, T. Westerterp, toestemming verleend tot gebruik, dit echter onder voorwaarden. De TROS, zo werd vastgelegd, zou als eerste verantwoordelijke worden aangeklaagd bij eventuele schade. De NDR had voor de aflevering, die destijds een half miljoen gulden kostte, een verzekering afgesloten ter hoogte van 4 miljoen gulden. Voordat de opnamen tussen 22 juni en 16 juli werden gedraaid, waren er al tal van opnamen gemaakt in Hamburg, op Schiphol, in Soesterberg en in een nagebouwd politiebureau in Amsterdam.

(wordt vervolgd)

Bronvermelding: ©Hans Knot

Categorie: entertainment - plusminus 494 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

706. Hoepel op!

706. Hoepel op!

15 oktober 2009
©2009, copyright: John Piek

Briefje naast de bel op mijn voordeur:

"Nou zijn we eindelijk net van dat aan de telefoon lastig gevallen worden rond etenstijd af, staan dat soort foute types ineens zeer regelmatig rond datzelfde tijdstip bij mij aan de deur te bellen. Ik kan u vertellen, dat als u geen grote mond wilt, u beter een paar deuren verder kan gaan. Als u wel graag een grote mond wilt, bel dan gerust aan, want zo kom ik dan ook weer van een stukje frustratie af. Wanneer u echter denkt dat ik geïnteresseerd ben in ... een nieuwe energie-maatschappij, een lening, een restaurantbon, in God, of dat ik iets bij de DSB Bank wil ondernemen... nou ja u ziet zelf wat dáárvan komt...

Maar zonder gekheid, het is heel eenvoudig om een (klein) beetje van uw en mijn kostbare tijd te sparen: bel niet aan! Ik garandeer u van tevoren: ik heb geen interesse! Oh ja, en aan enquêtes doe ik ook nooit mee. Nou ja, één keer per jaar met Sinterklaas, als de hele familie lootjes trekt. Of is dat nou geen enquête? Hoe dan ook: vertrek! Ga weg! Bel niet! Op slechte dagen sta ik mensen als u aan de deur uiterst kort te woord, met slechts drie woorden: "Nee, Nee, Nee."

Wanneer ik echter mijn dag heb, dan ga ik alsnog uiterst geanimeerd met u in discussie. Ik toon interesse in uw product, waarbij ik zeer oprecht overkom. Dat kan ik goed. Ik vraag waarschijnlijk belangstellend naar uw thuisfront, laat u desnoods uw hele catalogus uitleggen, en vraag dan ook naar een contract. Maar net als u dan na twee of misschien drie uur praten eindelijk denkt uw slag te kunnen slaan, vertel ik naar waarheid dat ik hoegenaamd niet over enig te besteden geld beschik, en zoiets ook niet op termijn van drie of wellicht zelfs vijf jaar na nu heb te verwachten. Neem dus het zekere voor het onzekere en ga ter bescherming van uw eigen dure tijd niet met mij in discussie!

Aan de telefoon kondigde ik bij gesprekken als u met mij wilt hebben van tevoren altijd netjes aan dat ik het gesprek opnam. Door de ervaring wijs geworden hoef ik dan niet achteraf te soebatten om een opname waarop de bevestiging met mij zou staan, om vervolgens een gemanipuleerd bestandje te ontvangen met slechts een heel klein gedeelte van wat gezegd is. Gek is wel dat na zo'n aankondiging van mij de meeste mensen die mij voor 1 oktober belden ineens heel snel de interesse in een verder gesprek kwijtraakten.

Aan de deur zoek ik nog naar een soortgelijke oplossing. Vooruitlopend op een definitieve aanpak heb ik echter alvast achter mijn voordeur een soort van webcam gemonteerd, samen met een goede microfoon, die beide altijd aan staan en die alles opnemen. Wanneer u toch aanbelt wil ik u vragen om, als u tenminste een beetje florisant in beeld wilt komen, alvast uw beste glimlach op te zetten. Strijk voordat u de belknop beroert ook ook even uw kleren glad en doe de haren uit uw gezicht. Als ze daar tenminste naartoe gewaaid zijn.

Afijn, een hele hoop met woorden dus. Terwijl ik eigenlijk alleen maar zeggen wil: Als u niet iemand bent die ik heel goed ken, of die op afspraak komt of zelfs persoonlijk door mij is uitgenodigd: HOEPEL OP!"

Categorie: satire - plusminus 557 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

705. De Duitse Krimi (6)

705. De Duitse Krimi (6)

8 oktober 2009
©2009, copyright: John Piek

De serie ein Fall für Zwei heeft in totaal vier advocaten in de hoofdrol gehad. De eerste 60 afleveringen tussen 1981 en 1988 was dat dr. Dieter Renz (Günter Strack). Van 1988 tot aan 1997 was het dr. Dieter Renz (Günter Strack), tussen 1997 en 2000 dr. Johannes Voss † (Mathias Herrmann) en vanaf aflevering 182 in december 2000 is dat dr. Markus Lessing (Paul Frielinghaus) geworden. De serie loopt nog steeds en momenteel zijn er 256 afleveringen van gemaakt. De titelmuziek van Ein Fall für Zwei is trouwens net als bij Tatort van Klaus Doldinger.

Behalve de tot nu toe in deze reeks behandelde series Tatort vs. Derrick, Der Alte en Ein Fall for Zwei die bij elkaar horen omdat ze toch min of meer als concurrenten van elkaar op het scherm gebracht zijn, waren er in dezelfde periode ook nog andere Duitse detective-series. Meerdere hiervan blijven in deze reeks onbenoemd, maar een ervan was Der Fahnder, uitgezonden door de ARD, dat met onderbrekingen van 1984 tot 2001 heeft gelopen met in totaal vier verschillende speurders in de hoofdrol. Ik ken zelf daarvan alleen de eerste, de door Klaus Wenneman gespeelde Hannes Faber (die voornaam werd in de serie op een enkele uitzondering na eigenlijk nooit genoemd.) Faber had lak aan conventies, en ook vaak lak aan de wet, maar dat kwam steevast toch weer goed als hij een zaak oploste. Faber deelde voortdurend uit een doosje pepermuntjes uit en een prominente rol in de serie was ook weggelegd voor het café van zijn vaste vriendin Susanne (Barbara Freier).

Doordat deze serie in de vooravond werd uitgezonden, een tijdstip dat de Duitse publieke TV ook reclame uitzendt, was de serie veel meer op die commerciële omlijsting geschreven. Gevolg was dat in de afleveringen meer dan in de andere krimi's de diepgang in de karakters nog wat meer ontbrak. Wel was de serie snel en niet van enige humor gevrijwaard. Hauptkommissar Rick was de enige die bij alle vier speurders en in alle afleveringen uit de Fahnder-serie meespeelde.

(wordt vervolgd)

Bronvermelding: diverse bronnen, de Duitstalige Wikipedia.

Categorie: entertainment - plusminus 338 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

704. De Duitse Krimi (5)

Voor wie de eerdere delen niet gelezen heeft:
deel 1, deel 2, deel 3 en deel 4.

704. De Duitse Krimi (5)

6 oktober 2009
©2009, copyright: John Piek

Een beetje vreemde eend in de bijt bij deze programma's is het voor dezelfde zenders als Der Alte (ZDF, SF en ORF) gemaakte Ein Fall für Zwei. Het programma werd doelbewust als tegenhanger voor het gangbare genre van de krimi's bedacht. Het is bij Ein Fall für Zwei niet een rechercheur van politie die de hoofdrol speelt, maar een duo van een advocaat en de door hem ingeschakelde privé-detective. Dat geeft een heel ander spanningsveld. Waar een politieman het mandaat van de overheid heeft, heeft Privatdetektive Matula alleen het mandaat van zijn klant. Regelmatig ligt hij dan ook juist met de politie in de clinch, die op zijn best niet gelooft dat wat hij wil bewijzen waar of bewijsbaar is. 

Overigens is het ook bij Tatort niet altijd een politiecommissaris die in de afleveringen voor de opsporing verantwoordelijk is. Zo maakte de WDR tussen 1971 en 1973 zeven afleveringen met in de hoofdrol douane-hoofdinspecteur Kressin, en de ORF maakte in 1986 een aflevering met in de hoofdrol journalist Alexander Lutinsky, die overigens alleen bij de ORF zelf is uitgezonden.

Vóór de start van Ein Fall für Zwei op 11 september 1981 werd uitgegaan van een jonge, dynamische advocaat en een wat oudere brommerige detective. Uiteindelijk werd toch gekozen voor een veel oudere advocaat en een jonge detective, gespeeld door Claus Theo Gärtner. Inmiddels is de serie met de ouder wordende hoofdrolspeler (dit jaar 66 geworden) en de vierde advocaat op rij alsnog bij het oorspronkelijke concept beland.

Het thema van elke aflevering in de serie is eigenlijk uiterst simpel, en volgt een eenvoudig patroon. Toch zijn de afleveringen verre van saai. Een belangrijk verschil met de politie-onderzoekers is dat detective Matula, die niet gehinderd door een staatsmonopolie op geweld, er wat ruwere methoden op nahoudt en er bijvoorbeeld niet voor terugdeinst om met iemand op de vuist te gaan.

Een vrijwel constante factor in de serie was secretaresse Helga, die er vanaf aflevering 24 bij was. Helga kreeg pas in aflevering 128 een achternaam: Sommer, die door een fout in het script van aflevering 182 vervolgens anders geschreven werd. In oktober 2008 verdween Helga uit de serie en zij werd na een persbericht dat actrice Renate Kohn met pensioen gestuurd was vanaf aflevering 258 vervangen door Caroline Grothgar in de rol van Kristin Wernstedt.

Tussen najaar 2006 en het voorjaar van 2007 kwamen in vrijwel iedere aflevering van de serie scènes voor die in een stripclub speelden waarbij de topless geklede strippers telkens maar heel kort in beeld waren. Steeds moest Matula in zo'n club zijn om er in de ene aflevering een klant, en in een volgende weer de nachtclubeigenaar te verhoren. Het thema van deze zelfde setting van een scène werd in dezelfde periode door meerdere van de Duitse Krimiseries toegepast om kijkers aan zich te binden.

(wordt vervolgd)

Bronvermelding: diverse bronnen, de Duitstalige Wikipedia.

Categorie: entertainment - plusminus 469 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Bijzondere oproep: jack russell Boyke zoekt onderdak