Shorties.nl  -

Foto: Nicolette

(Klik op de foto voor een vergroting)

Klik op de foto voor een vergroting

Eerdere dagelijkse foto's

587. De jaren vijftig

7 april 2007
©2007, copyright: shorties.nl

Wat deze maatschappij nodig heeft is een vleugje jaren vijftig. De jaren vijftig is de tijd dat je nog veilig op straat lopen kon. Niemand werd er nog vermoord. En als dat wel gebeurde kwam het niet op televisie. Niks geen grote criminaliteit. Je had de Amsterdamse penose. Ruwe bolster, blanke pit. De beroepscode van die mannen zorgde tenminste nog dat de zaken overzichtelijk bleven. En als ze gepakt werden droegen ze hun verlies sportief. Je kon je fiets nog gewoon van slot laten staan. Touwtje door de deur. En niks geen camera's op straat, buurvrouw hield - onbetaald en onbezoldigd - via raam of een spionnetje een oogje in het zeil. Een agent was nog een agent. Een echte kerel. Wat hij zei was waar, en als het dat niet was, ging iedereen er toch mee akkoord. Zo was het toen.

Een vleugje jaren vijftig. Niks geen blote foto's of blote schilderijen in musea. Als dat zo nodig nodig is, dan bekijken die professoren dat maar in een kamertje op hun universiteiten. Liefst zonder studenten die erbij zijn. Zo blijft de jongelingenziel puur. Homo's die bestonden gewoonweg niet. Ja in de grote stad misschien. En niemand had lang haar. Een Gerard Reve kon nog opvallen. Kom daar nu nog maar eens om. Spijkerbroeken waren werkkleding. Voor landwerkers onverslijtbaar. Een nieuwe fiets was een bezit. Daar was je jaren blij mee. De hele avond Mens-Erger-Je-Nieten, onder een enkel pitje aan de keukentafel. Dát was nog eens gezelligheid.

Als je ongelukkig was dan zei je dat niet. Als je het ergens niet mee eens was, werd dat de kop wel ingedrukt. Militaire dienst maakte echte mannen van die slapjanussen van nu. Ministers werden aangesproken met 'Excellentie', en iedereen boven de vijftien al met 'U'. E-mailen ging nog gewoon per post. Populaire melodietjes waren 'De postkoets' van de Selvera's en 'Daar heb je Peter' van Sweet Sixteen. Een hitparade was er niet. Van Elvis, die aan de andere kant van de plas al ruim furore maakte, gelukkig nooit gehoord.

In plaats van discotheek ging je naar dansles. Waaierjurk en net in het pak, de haartjes stuk voor stuk gekamd. Een condoom was nergens voor nodig: als je niet getrouwd was werd je geacht het niet te doen. Als je ze probeerde te kopen informeerde drogist of apotheek achter je rug om je ouders, zodat je dat sowieso wel uit je hoofd liet.

Goed en fout lag, heel anders dan nu, gewoon duidelijk. Oppassen moest je voortdurend. Anders zou het slecht aflopen met je. Het aller-aller-ergste was als man je haar langer dan tot boven je oor. En psychische problemen bestonden in die jaren niet. Bang als je was voor het gekkenhuis hield je dat soort aanstellerij wel wijselijk vóór je. Je ouders kon je niet erger schande berokkenen dan te kiezen voor een creatief beroep. Daar zat toch geen toekomst in? Toneel stond gelijk aan circus, kermis en ander volk van laag allooi. Nee, daar wilde niemand bij horen. Nou ja, in je dromen dan misschien...

Categorie: satire - plusminus 508 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

586. Waarheidsvinding

5 april 2007
©2007, copyright: shorties.nl

Veroordeling door het volk, met als enig argument de emotie, was in de Middeleeuwen heel gewoon. Het doel daarbij was niet zozeer de waarheidsvinding, maar vooral dat er recht werd gedaan aan de slachtoffers, of nabestaanden zo die er waren. Ook na grote conflicten zie je dat het niet zozeer de beschaving is die de agenda regeert, maar het gaat zoals in Nederland bij de bekende bijltjesdag na de Tweede Wereldoorlog, waarop tevens vaak oude rekeningen werden vereffend.

Slachtoffers zijn er nou eenmaal bij gebaat dat er duidelijkheid komt. En die duidelijkheid komt er, doordat er iemand wordt veroordeeld. Daarmee kan het vervelende hoofdstuk worden afgesloten. In een rechtsstaat in vrede is er de schijn dat zorgvuldiger wordt gewerkt, maar is dat werkelijk het geval? Vaak zie je dat wanneer iemand onschuldig blijkt vast te zitten, omdat bijvoorbeeld de echte dader ineens tevoorschijn komt, dat de slachtoffers zich hiertegen verweren. Bij hen is dat nog te begrijpen: alles wat eigenlijk al verwerkt was wordt weer opgerakeld, en daarom zien zij liever dat waarin zij geloven, dan wat klaarblijkelijk is gebeurd. Ook justitie zie je vaak sputteren, maar dat komt vooral omdat het moeilijk is om fouten toe te geven, vooral in zaken waar heel veel van afhangt.

Op dit moment is de zaak tegen Holleeder veelvuldig in het nieuws. Ik heb van tevoren, deels uit professionele belangstelling, al best veel over de zaak gelezen. Ik wil dan ook helemaal niets afdoen aan wat voor man meneer Holleeder waarschijnlijk is. Hij heeft tenslotte, en dat is bewezen, in het verleden ook bierbrouwer Heineken en zijn chauffeur Doderer ontvoerd. Toch heerst alom de overtuiging dat hij het was die de grote ondernemers geld heeft afgetroggeld door ze onder druk te zetten. Nu denk ik dat de kans ook best groot is dat de zaken in werkelijkheid zo liggen, maar wat je weinig hoort is dat er andere scenario's zijn. Voorop wat dat betreft loopt natuurlijk het OM. Dat is ook logisch, want hoe meer en hoe waarschijnlijker alternatieve scenario's mogelijk zijn, hoe kleiner de kans is dat de man voor het meest waarschijnlijke scenario veroordeeld wordt gekregen.

Toch hoeft de aanslag van de afgelopen week niet per se tegen de rechtsstaat te zijn gericht. Dit zou bijvoorbeeld even goed gericht geweest kunnen zijn tegen Holleeder zelf. Bijvoorbeeld om te voorkomen dat hij bepaalde bewijzen gebruikt om zijn eigen onschuld te bewijzen, als hij met die bewijzen tegelijkertijd andere verdachten (in dit geval de plegers van de aanslag) binnen beeld zou brengen. Ook zijn geuite tegenzin om na de aanslag per auto te worden vervoerd zou deze theorie ondersteunen. Het is, om in termen van politie-infiltranten te spreken verder ook nog allerminst voor honderd procent duidelijk, wie in die in de laatste jaren zo schadelijke 'vriendschap' tussen Holleeder en Endstra wie runde. De laatste was in ieder geval degene waarvan het meest duidelijk is dat hij met moordplannen tegen de andere rondliep (Endstra heeft volgens justitie geprobeerd om Hell's Angels president Big Willem Holleeder te laten vermoorden, waarna Big Willem als Hell's Angel wegens 'bad standing' het veld moest ruimen).

Het lijkt me sowieso voor justitie in iedere zaak een grote klus om de waarheid te achterhalen. Zelf sta ik ook weleens verbaasd, wanneer ik iemand in het enigszins vergelijkbare metier van archeoloog met grote stelligheid hoor beweren, dat het 30.000 jaar geleden allemaal zo en zo gegaan moet zijn. Die conclusie wordt altijd getrokken op informatie die per definitie onvolledig is, en het komt dan ook maar al te vaak voor dat een paar jaar later een andere groep archeologen tot heel andere conclusies komt.

In de waarheidsvinding in de rechtszaal is het in principe niet anders. Ook hier is het bewijs per definitie onvolledig. Ik kijk weleens naar oude afleveringen van de serie Law & Order, die momenteel op RTL-7 worden uitgezonden. Als daar ook maar enig waarheidsgehalte in zit, is de werkwijze in de VS als volgt: we arresteren iemand en dan kijken we wel wat er gebeurt. Gewoonlijk komt er kort daarop dan iemand anders in beeld waarvan het veel waarschijnlijker is dat die de dader is. In een aantal gevallen is dat doordat de gearresteerde daadwerkelijk iets met de zaak te maken heeft. Zo'n persoon geeft dan, om zelf niet voor het vergrijp te worden aangeklaagd belastende informatie prijs over degene die daarna het boetekleed krijgt aangetrokken. Maar in een aantal gevallen heeft de eerdere vermeende dader zelfs helemaal niets met de zaak van doen gehad. Dikwijls komt na die tweede verdachte dan weer een derde verdachte in beeld, die in staat van beschuldiging wordt gesteld.

Ik vraag me bij zo'n aflevering steevast af 'Wat zou er gebeurd zijn, wanneer die tweede verdachte helemaal niet zou zijn gevonden?' of, en dat is een nog veel pregnanter vraag 'Wat als er nou nog een derde of een vierde mogelijke dader is, die helemaal niet gevonden wordt?'

Ik ben als ik het allemaal zo bezie toch wel blij dat ik dat soort van afwegingen zelf nooit hoef te maken.

Categorie: opinie - plusminus 839 woorden - Deze column kan deels op fictie berusten en de informatie is niet noodzakelijkerwijs volledig. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. De column is niet in alle gevallen heel geschikt voor jonge lezers.

Foto: Nicolette

(Klik op de foto voor een vergroting)

Klik op de foto voor een vergroting

Eerdere dagelijkse foto's

Engelse roddelkrant The Sun wist te melden dat één op de drie vrouwen weleens een orgasme faked. Campus TV wilde weleens weten hoe het met dit soort vaardigheden van de Nederlandse vrouwen zit, en organiseerde op een zonnige middag afgelopen week een orgasmecontest in Amsterdam. Het levert vermakelijke toestanden op daar op het Leidseplein. Let vooral ook op de reacties (en de blikken!) van het toekijkende publiek.

klik hier voor de orgasmecontest

En voor wie hierna nog lentekriebels heeft is het nóg een filmpje:

ROKJESWEER

Klik op de foto voor een vergroting

Vandaag werd in Dierenpark Amersfoort een pasgeboren olifantenkalfje doodgedrukt door haar moeder en een tante. In december plaatste ik een filmpje dat ik toen maakte dat ik net gemaakt had, en waarin een medewerker van het dierenpark al vertelde over het risico dat dit kon gebeuren. Een moederolifant weet dat de enorme barenspijn die ze geleden heeft is veroorzaakt door het jong. Daarom richt zich ook in de vrije natuur na de bevalling de woede daarover van de moeder zich soms tegen het jong. Om dit tegen te gaan is door het dierenpark besloten om al maanden van tevoren de tante bij de moeder in het olifantenverbijf te plaatsen. Helaas zonder succes, zoals vanochtend vroeg moest blijken.

De nog zwangere olifantenmoeder en tante zijn te zien op ongeveer een kwart na het begin van dit filmpje (Klik hier).

Klik op de foto voor een vergroting

Eerdere dagelijkse foto's